Site Menüsü

GÖZLÜKLÜ AYÇİÇEĞİ

 GÖZLÜKLÜ AYÇİÇEĞİ - Çizmeli Kedi Yayınevi, 64 sayfa

KİTAPTAN TADIMLIK
......

Akşam olmuş, güneş batmış. Bizimki ne gözlüğünü ne şapkasını çıkarmış. Derken gökyüzünde Ay Anne parlamaya başlamış. Ayçiçeğinin tuhaf halini görünce seslenmiş yukarıdan:

 “Hayrola, ne bu hal? Gece vakti şapka, gözlük?”

“Değiştirdim kendimi,” demiş bizimki. “Artık ben bildiğiniz ayçiçeği değilim. Güneşe de ihtiyacım yok, sana da.”

“Öyle mi?” demiş Ay Anne, “Şapka ve gözlük yeterli mi başka bir şey olmana?”

 “Belki bir de atkı bulurum.” demiş bizimki.

“Belki bir at, bir de araba.” diye eklemiş Ay Anne, “Külkedisi gibi saraya dansa da gidersin belki.”

“Belki.” demiş ayçiçeği.

"Belki prensle de evlenirsin.” demiş Ay Anne.

“Belki.” demiş bizimki, “Bir yığın uşak, hizmetçi... Yan gelir yatar, keyfime bakarım.”

Ay Anne uyarmış.

“Ama bütün bunlar doldurmaz çekirdeğinin içini. Yarına ne bırakacaksın? Bir at, bir araba, bir şapka, bir güneş gözlüğü öyle mi? Bunlar mı kalacak senden yarına?”

“Üfff!” demiş ayçiçeği, “Yarın, yarın, yarın... Yine aynı tekerlemeyi söyleme bana!”

Bir bulut gelip Ay Anne’yi kapadığında bizimki şapkayı indirmiş kulaklarına. Daha fazla dinlemek niyetinde değilmiş Ay Anne’nin sözlerini.
.............